Zajmiemy się pokrótce tematem związanym z Leadership-em, który zaczyna się w domu. Temat dość powszechny, ale również spędzający nam sen z powiek.
Kto ma dzieci wie, jak trudno znaleźć złoty środek, który będzie działał za każdym razem do naszego dziecka i w każdej sytuacji, dlatego musimy najpierw dopasować styl rodzicielstwa, aby pomóc swoim dzieciom rozwijać się w dzisiejszym świecie. A co jeśli mamy kilkoro dzieci, czy jeden styl nam wystarczy? Rodzice często nie mają czasu i frustrują się, gdy z każdym z dzieci muszą rozmawiać inaczej, często też nie znajdują dobrej drogi wyjścia z sytuacji. Ustalenie sposobu wychowania może być bardzo złożoną sytuacją. To, co zadziałało dla jednego dziecka, niekoniecznie musi zadziałać dla drugiego. Co ma zrobić rodzic?
Leadership w domu…
czyli pdejście sytuacyjne koncentruje się na przywództwie w różnych sytuacjach i zdaje sobie sprawę, że różne sytuacje mogą wymagać różnego rodzaju przywództwa. Należy znaleźć równowagę między wymiarem dyrektywnym, a wymiarami wspierającymi, które muszą zrównoważyć zaangażowanie dzieci. Korzystając z przywództwa sytuacyjnego, lider-rodzic musi najpierw określić poziom rozwoju i na tej podstawie określić, jakiego rodzaju przywództwa musi uczyć, na ile wsparcia może potrzebować dziecko.
Mamy cztery rodzaje przywództwa rodzicielskiego:
- Autorytarny lub dyscyplinarny
- Pobłażliwy
- Niezaangażowany
- Autorytatywny
Każdy styl rodzicielski różni się co najmniej w czterech obszarach: stylu dyscypliny, komunikacji, wychowania i oczekiwań.
CO CZYNI DOBREGO PRZYWÓDCĘ – RODZICA
- Zaufanie. Dzieci chętniej podążają i słuchają kogoś, kogo szanują i którym ufają.
- Trening. Jako skuteczny lider rodzicielski możemy pomóc dzieciom zdobyć umiejętności, których potrzebują, aby odnieść sukces w życiu .
- Odpowiedzialność. Podobnie jak dorośli, dzieci zyskują pewność siebie poprzez wyznaczanie i osiąganie celów.
- Praca zespołowa. Mantra rodziny brzmi: „Pracujemy razem, więc bawimy się razem”.
- Nastawienie na rozwój. Wychowanie oraz zachęcanie.
„Przywództwo to droga do celu. Jeśli rodzic i jego dzieci nie wiedza dokąd zmierzają, rodzaj przywództwa nie ma najmniejszego znaczenia.”
